به گزارش سیتنا، دانشمندان مؤسسه SETI با انتشار مقالهای پیشنهاد کردهاند که به جای جستجوی سیگنالهای رادیویی یا لیزرهای بیگانه، به دنبال ذرات میکروسکوپی فناوری بیگانه در خاک ماه بگردیم. این ذرات ممکن است از ساختارهای بیگانه در فضا جدا شده و پس از میلیاردها سال، در سطح ماه تهنشین شده باشند.
منطق پشت این پیشنهاد
اگر تمدن بیگانهای در نزدیکی زمین فناوری پیشرفتهای داشته، شرایط فضایی (ذرات باردار، پلاسما، میدانهای مغناطیسی و تشعشعات) ممکن است این فناوری را به ذرات میکروسکوپی تبدیل کرده باشد. این ذرات سپس در فضا پراکنده شده و ممکن است در سطح ماه تهنشین شده باشند. این فرآیند مشابه نحوه پخش شدن میکروپلاستیکها در زمین است.
لوئیس پینو، محقق اصلی این مطالعه، گفت: «اگر هر تمدن فناوری دیگری در کهکشان ما وجود داشته، این فرضیه غیرمنطقی نیست که ذراتی از آنها به مقداری در ماه وجود داشته باشد.» او افزود: «ماه میلیاردها سال است که بیصدا مواد را از فضا جمعآوری میکند، بخشی از آن احتمالاً میلیاردها سال قدیمیتر از خود ماه است. ما میپرسیم آیا این مجموعه باستانی ممکن است حاوی آثار میکروسکوپی فناوریهایی باشد که مدتها قبل از اینکه انسان به آسمان نگاه کند، وجود داشتهاند.»
ماه به عنوان «صفحه جمعآوری»
ماه به دلیل نداشتن جو، آب جاری و فعالیت زمینشناسی، مکان ایدهآلی برای حفظ این ذرات باستانی است. این ذرات میتوانند میلیاردها سال در خاک ماه باقی بمانند. سوفیا شیخ، دانشمند SETI، گفت: «ما روی زمین میدانیم که زمان و آنتروپی بر هر چیزی که انسان میسازد تأثیر میگذارد، و کارهای زیادی برای بررسی چگونگی کاربرد تجزیه مصنوعات فناوری در جستجوهای SETI وجود دارد.»
روش جستجو
محققان پیشنهاد میکنند مأموریتی برای جمعآوری حدود یک متر مکعب (۳۵ فوت مکعب) از خاک ماه (رجولیت) ارسال شود. سپس با استفاده از میکروسکوپهای پیشرفته، توموگرافی، اسپکتروسکوپی و تحلیل تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی، این نمونهها برای یافتن ذراتی با منشأ مصنوعی و بیگانه بررسی شوند.
ایان کرافورد، استاد علوم سیارهای در دانشگاه بیرکبک لندن، گفت: «اگر بپذیرید که جستجوی هوش بیگانه بخش مشروعی از علم است — که آشکارا هست — پس جستجوی محصولات فناوری آنها نیز باید به همان اندازه علمی باشد.»
چالشها و محدودیتها
کرافورد اذعان کرد که احتمال یافتن ذرات بیگانه بسیار کم است: «احتمال یافتن چیزی روی ماه آنقدر کم است که این بلافاصله نشان میدهد احتمالاً باید تعداد زیادی از آنها وجود داشته باشد، حداقل در تاریخ کهکشان. این یک کشف بسیار مهم خواهد بود، اما یک جستجوی سوزن در انبار کاه است.»
با این حال، همانطور که بیل دایموند، رئیس SETI گفت: «ما تا نگاه نکنیم، هرگز نخواهیم دانست.»
کشف نانولولههای کربنی روی ماه
در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، محققان دانشگاه جیلین چین مقالهای درباره کشف نانولولههای کربنی تکدیواره در نمونههای بازگشته از سمت دور ماه منتشر کردند. فرض بر این است که این نانولولهها طبیعی هستند، اما روی زمین، نانولولههای کربنی تکدیواره بهطور مصنوعی ساخته میشوند.
انتهای پیام