به گزارش سیتنا، کشف دهانه جدید در ماه که بهطور تصادفی در حین بررسی کیفیت دادهها انجام شد، بزرگترین دهانه تازهتشکیلشده در منظومه شمسی محسوب میشود.
چگونه کشف شد؟
رابرت واگنر، متخصص پردازش تصویر در مأموریت مدارگرد شناسایی ماه (LRO) ناسا، در حین بررسی نقشه بزرگ ماه روی صفحه کامپیوتر خود، یک نقطه روشن غیرعادی با هالهای تیره را مشاهده کرد. او با مقایسه تصاویر قبل و بعد از ماه، متوجه شد که بزرگترین دهانه تازهتشکیلشده در منظومه شمسی را کشف کرده است.
مشخصات دهانه مکگچین
- نام: مکگچین (به افتخار تام مکگچین، دانشمند پیشگام ماه)
- زمان تشکیل: بین ۱۱ آوریل و ۲۲ می ۲۰۲۴
- علت: برخورد یک comet یا سیارک به اندازه یک ساختمان ۳ تا ۶ طبقه
- عرض: ۲۲۲ متر (معادل طول دو زمین فوتبال)
- عمق: ۴۳ متر (معادل سه اتوبوس مدرسه روی هم)
- فراوانی: این اندازه برخورد هر قرن یک بار یا بیشتر رخ میدهد
تأثیرات برخورد
برخورد نه تنها دهانه را ایجاد کرد، بلکه خاک ماه را در منطقهای بسیار بزرگتر disturbed کرد:
- منطقه ۶.۴ کیلومتری: اطراف دهانه حدود ۸.۸ درجه سانتیگراد در شب سردتر است.
- علت سردی: برخورد خاک ماه (رجولیت) را شل و کمچگال کرده و توانایی نگهداری گرما کاهش یافته است.
- تأثیر بر مریخنوردها: این تغییرات فیزیکی میتواند بر تعامل چرخهای مریخنوردها با سطح تأثیر بگذارد.
روش کشف
مدارگرد شناسایی ماه از ارتفاع ۹۶ کیلومتری، از قطب به قطب میچرخد و با دو دوربین با وضوح بالا و یک دوربین چندطیفی، نقشههای دقیقی از ماه تهیه میکند. تیم مأموریت هر چند سال یک بار نقشههای جهانی ماه را با نسخههای قدیمیتر مقایسه میکند تا ویژگیهای بزرگ (بیش از ۴۵ متر) را شناسایی کند.
واگنر در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵ با استفاده از تصاویر دوربین Wide-Angle و نرمافزاری که تغییرات را برجسته میکند، مکگچین را کشف کرد. سپس دوربین Narrow-Angle با وضوح حدود ۹۰ سانتیمتر بر پیکسل، تصاویر دقیقتری از دهانه و اطراف آن ثبت کرد.
آمار برخوردها
- مدارگرد LRO بیش از ۱۷ سال است که به دور ماه میچرخد.
- تیم مأموریت حداقل ۱,۰۰۰ دهانه جدید را شناسایی کرده و ۱۰۰,۰۰۰ تغییر سطحی دیگر را ثبت کرده است.
- کوچکترین دهانههای قابل تشخیص حدود ۹ متر عرض دارند.
- برخوردهای با این اندازه (سنگهایی به اندازه لاستیک کامیون) سالانه حدود ۱۴۰ دهانه جدید در ماه ایجاد میکنند.
انتهای پیام