به گزارش سیتنا، بومیان آمریکایی شکارچی، یازده سازه خاکی واتسون بریک را در نزدیکی شهر مونرو در حدود سال ۳۵۰۰ پیش از میلاد بنا کردند؛ یعنی تقریباً ۱٬۰۰۰ سال پیش از ساخت هرم بزرگ مصر.
ربکا ساندرز، باستان‌شناس، در نوشتاری برای بنیاد علوم انسانی لوئیزیانا آورده است: «روشن نیست که چرا واتسون بریک و دیگر تپه‌های دوره باستانی میانه ساخته شده‌اند.»
این مجموعه در دهه ۱۹۸۰ نقشه‌برداری شد، اما تاریخ‌گذاری علمی در دهه ۱۹۹۰ سن چشمگیر آن را آشکار کرد. ساخت این مجموعه در مراحل مختلف و طی ۶۰۰ تا ۷۰۰ سال ادامه یافت و سازندگان تپه‌ها را با پشته‌هایی به هم متصل کردند تا محوطه‌ای بیضی‌شکل به عرض حدود ۳۰۵ متر ایجاد شود.
آن‌ها با استفاده از سبد، شاخ گوزن و دست‌های خالی خود، یازده تپه را بدون استفاده از حیوانات بارکش برافراشتند؛ کاری که احتمالاً به گروه‌های بزرگی نیاز داشت که در طول نسل‌ها کار می‌کردند. بلندترین تپه ۷.۶ متر از سطح زمین اطراف بالاتر است.
این کشف به رد این باور کمک کرد که تنها جوامع کشاورزی می‌توانند بناهای عظیم بسازند و نشان داد شکارچیان نیز می‌توانستند پروژه‌های ساختمانی بزرگ را سازماندهی و حفظ کنند.
وینکاس استپونائیتیس، باستان‌شناس و متخصص تپه‌های بومیان آمریکا، گفت: «کم پیش می‌آید که باستان‌شناسان چیزی بیابند که تصویر ما از گذشته را تا این حد به‌طور کامل تغییر دهد؛ همان‌طور که در این مورد صادق است.»
اگرچه واتسون بریک دهه‌ها پیش شناسایی شده بود، اما در ویدیویی که کانال یوتیوب The Silent Ruins در ۱۰ سپتامبر منتشر کرد، معرفی شد.
این تپه‌ها مدت‌ها در جنگلی انبوه پنهان بودند، اما ریکا جونز، باستان‌شناس آماتور محلی، پس از آنکه قطع درختان بخش‌هایی از محوطه را در اوایل دهه ۱۹۸۰ آشکار کرد، این سازه‌های خاکی را شناسایی کرد. او با جان بلمونت، دانشجوی تحصیلات تکمیلی هاروارد، همکاری کرد تا نخستین نقشه این مجموعه را تهیه کند.
پژوهشگران در ابتدا این تپه‌ها را با فرهنگ بسیار جوان‌تر پاورتی پوینت مرتبط دانستند که بیشتر به خاطر مجموعه خاکی دیگری در لوئیزیانا ساخته‌شده حدود ۱۷۰۰ تا ۱۱۰۰ پیش از میلاد شناخته می‌شود.
بررسی‌های اوایل دهه ۱۹۹۰ توسط باستان‌شناس جو ساندرز، دانشمند خاک ای. تورمن آلن و همکارانشان، شواهدی آشکار کرد که نشان می‌داد واتسون بریک بسیار قدیمی‌تر است. خاک‌های به‌شدت تکامل‌یافته نشان می‌دادند که این سازه‌های خاکی هزاران سال در معرض فرسایش بوده‌اند.
این تیم از تحلیل رادیوکربن و یک تکنیک مستقل به نام تاریخ‌گذاری لومینسانس برای بررسی سن آن‌ها استفاده کرد. تحلیل رادیوکربن بقایای کربن‌دار مانند زغال را تاریخ‌گذاری می‌کند، در حالی که لومینسانس زمان آخرین قرار گرفتن دانه‌های معدنی رسوب در معرض نور روز را تخمین می‌زند.
یافته‌ها که در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۷ در نشریه Science منتشر شد، واتسون بریک را حدود ۱٬۹۰۰ سال پیش از دیگر مجموعه‌های تپه‌ای شناخته‌شده آن زمان در آمریکای شمالی با محوطه‌های خاکی قرار داد.
مطالعه مفصلی که در سال ۲۰۰۵ در American Antiquity منتشر شد، این گاه‌نگاری را با استفاده از ۲۵ تاریخ رادیوکربن و شش تاریخ لومینسانس تقویت کرد. بقایای غذایی نشان می‌دهد که سازندگان به ماهی، صدف، گوزن، آجیل و دیگر گیاهان وحشی وابسته بودند، نه محصولات کشت‌شده.
ابزارهای سنگی، مهره‌ها و اشیای خاکی پخته سرنخ‌هایی درباره زندگی روزمره آن‌ها ارائه می‌دهند، اما دلیل اختصاص این‌همه نیروی کار به تپه‌ها همچنان نامشخص است. یک احتمال این است که ساخت‌وساز به گرد هم آوردن جوامع پراکنده کمک می‌کرده است.
دایانا گرینلی، باستان‌شناس محوطه پاورتی پوینت و استاد مدعو دانشگاه لوئیزیانا در مونرو، در مقاله‌ای که در سال ۲۰۲۲ در Heart of Louisiana منتشر شد، گفت: «می‌توانسته راهی برای تقویت روابط و همکاری بوده باشد.» او همچنین پیشنهاد کرد که این سازه‌های خاکی می‌توانستند نشان‌دهنده منابع یک جامعه و توانایی آن در انجام ساخت‌وساز بزرگ باشند.
در محوطه تپه‌ها، آجرهای کوچک ساخته‌شده از خاک نیز یافت شده است. مطالعه سال ۲۰۰۵ پیشنهاد کرد که ساخت تپه ممکن است پاسخی جمعی به خشکسالی‌ها و سیل‌هایی بوده باشد که تأمین غذا را غیرقابل پیش‌بینی‌تر می‌کرد. این همچنان یک فرضیه است.
این معما در پاورتی پوینت نیز مشابه است؛ محوطه‌ای جداگانه در لوئیزیانا که مجموعه اصلی آن حدود ۱۷۰۰ تا ۱۱۰۰ پیش از میلاد، قرن‌ها پس از هرم بزرگ مصر، ساخته شد. بلندترین تپه آن ۲۱.۹ متر ارتفاع دارد و خاک کافی برای پر کردن حدود ۳۱٬۰۰۰ کامیون کمپرسی مدرن را در خود جای داده است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۳ پیشنهاد کرد که این تپه در کمتر از ۹۰ روز و احتمالاً تنها در ۳۰ روز ساخته شده است.
در پژوهشی که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد، تریسترام «تی آر» کیدر و همکارانش پیشنهاد کردند که پاورتی پوینت مکانی موقت برای گردهمایی، تجارت، معاشرت و پرستش بوده است. آن‌ها مطرح کردند که ساخت تپه و نذرها ممکن است پاسخی دینی مشترک به آب‌وهوای شدید و سیل بوده باشد.
این تفسیرها همچنان پیشنهادهایی بیش نیستند و هدف اصلی واتسون بریک نیز هنوز حل‌نشده باقی مانده است. واتسون بریک برای عموم باز نیست. بخشی از تپه‌های آن روی زمین‌های خصوصی قرار دارد، هرچند ایالت لوئیزیانا بخشی از محوطه را برای حفاظت خریداری کرده است.
انتهای پیام