مجموع سرمایه جذب‌شده در این دور به ۲۲٫۷ میلیون پوند، معادل حدود ۳۰٫۴ میلیون دلار آمریکا، می‌رسد. از این مبلغ، ۱۱٫۷ میلیون پوند، معادل حدود ۱۵٫۷ میلیون دلار، در قالب سرمایه‌گذاری سری B تأمین شده است. بانک سرمایه‌گذاری ملی اسکاتلند (Scottish National Investment Bank) رهبری این بخش از سرمایه‌گذاری را بر عهده داشته و شرکت‌های PXN Ventures و آرچ‌انجلز (Archangels) نیز در آن مشارکت کرده‌اند. ۱۱ میلیون پوند دیگر، معادل حدود ۱۴٫۷ میلیون دلار، از سوی سازمان اسکاتلند انترپرایز (Scottish Enterprise) تأمین شده است.
این سرمایه‌گذاری ادامه مسیر مالی iGii در سال‌های گذشته است. این شرکت در سال ۲۰۲۴ نیز موفق به جذب ۸٫۸ میلیون پوند سرمایه شده بود که آن دور نیز با رهبری بانک سرمایه‌گذاری ملی اسکاتلند انجام شد. سرمایه قبلی عمدتاً برای توسعه و افزایش ظرفیت تولید Gii-Sens، یکی از اجزای مورد استفاده در حسگرهای تشخیصی این شرکت، به کار گرفته شد. دور جدید سرمایه‌گذاری اکنون تمرکز گسترده‌تری دارد و هدف آن توسعه تجاری فناوری Gii و ورود آن به کاربردهای صنعتی در مقیاس بزرگ‌تر است.
اما Gii دقیقاً چیست و چه تفاوتی با گرافن معمولی دارد؟ این ماده یک فوم گرافنی سه‌بعدی، متخلخل و دارای ساختار شبکه‌ای است که شرکت iGii آن را به‌عنوان یک فناوری اختصاصی توسعه داده است. برخلاف یک لایه نازک دوبعدی گرافن، ساختار سه‌بعدی Gii فضای داخلی قابل‌توجهی ایجاد می‌کند و می‌تواند سطح تماس بالایی در اختیار کاربردهای مختلف قرار دهد. همین ساختار، در کنار ویژگی‌های ذاتی مواد کربنی، زمینه را برای بررسی این ماده در حوزه‌هایی مانند حسگرها و دیگر سامانه‌های پیشرفته فراهم کرده است.
یکی از ادعاهای مهم iGii درباره این فناوری، روش ساخت آن است. به گفته شرکت، Gii می‌تواند مستقیماً روی سطوح مختلف و در دمای اتاق تولید شود و فرایند ایجاد آن تنها چند ثانیه زمان می‌برد. چنین روشی می‌تواند اهمیت زیادی برای تولید صنعتی داشته باشد؛ زیرا بسیاری از کاربردهای گرافن تنها زمانی از نظر اقتصادی و صنعتی جذاب خواهند بود که بتوان ماده را با سرعت بالا، روی بسترهای مختلف و بدون نیاز به فرایندهای پیچیده و پرهزینه تولید کرد.
در واقع، دشواری مقیاس‌گذاری یکی از چالش‌هایی بوده است که در مسیر تجاری‌شدن بسیاری از مواد پیشرفته وجود داشته است. گرافن نیز با وجود ویژگی‌های الکتریکی، حرارتی و مکانیکی منحصربه‌فرد، برای ورود گسترده به بازار با مسئله تولید در مقیاس بالا و ایجاد ساختارهای یکنواخت و قابل‌کنترل روبه‌رو بوده است. iGii تلاش کرده است با طراحی فرایندی که امکان تشکیل مستقیم ساختار سه‌بعدی را روی سطح مورد نظر فراهم می‌کند، بخشی از این محدودیت را کاهش دهد.
سرمایه جدید در شرایطی به iGii اختصاص یافته است که شرکت می‌گوید مرحله طولانی تحقیق و توسعه را پشت سر گذاشته و اکنون وارد مرحله اجرای تجاری شده است. به بیان دیگر، تمرکز شرکت دیگر صرفاً بر اثبات عملکرد آزمایشگاهی Gii نیست، بلکه افزایش ظرفیت تولید، توسعه بازار و ایجاد مسیرهای صنعتی برای استفاده از این ماده در اولویت قرار گرفته است.
ژان‌کریستف گرانیه (Jean-Christophe Granier)، مدیرعامل iGii، با اشاره به نقش مواد پیشرفته در شکل‌گیری انقلاب‌های صنعتی، سرمایه‌گذاری جدید را فرصتی برای کمک به شکل‌گیری نسل بعدی فناوری‌های مبتنی بر مواد پیشرفته دانسته است. او همچنین تأکید کرده که شرکت طی سال‌های گذشته قابلیت‌های Gii را بررسی و اثبات کرده و هم‌زمان ظرفیت‌های تولیدی لازم برای انتقال این فناوری از یک دستاورد علمی به یک محصول صنعتی را ایجاد کرده است.
رشد نیروی انسانی نیز بخشی از برنامه توسعه iGii خواهد بود. تعداد کارکنان این شرکت قرار است از ۵۵ نفر به حدود ۷۰ نفر تا پایان سال افزایش پیدا کند. چنین رشدی نشان می‌دهد که سرمایه جدید تنها برای توسعه تجهیزات تولیدی اختصاص نخواهد داشت و بخش‌هایی مانند مهندسی، تولید، تحقیق‌وتوسعه و فعالیت‌های تجاری نیز احتمالاً از این منابع بهره خواهند برد.
فناوری Gii پیش از این نیز در توسعه Gii-Sens، یک جزء برای حسگرهای تشخیصی، به کار گرفته شده است و سرمایه‌گذاری سال ۲۰۲۴ به افزایش ظرفیت این بخش کمک کرد. اکنون iGii قصد دارد دامنه استفاده از ماده سه‌بعدی خود را فراتر از یک کاربرد مشخص گسترش دهد و آن را به گزینه‌ای برای طیف وسیع‌تری از محصولات و سامانه‌های صنعتی تبدیل کند.
البته جذب سرمایه به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت تجاری یک ماده پیشرفته نیست. فاصله میان عملکرد اثبات‌شده در محیط تحقیقاتی و تولید اقتصادی در مقیاس صنعتی می‌تواند به عواملی مانند هزینه مواد اولیه، سرعت تولید، یکنواختی محصول، دوام، سازگاری با فرایندهای صنعتی موجود و تقاضای واقعی بازار وابسته باشد. بنابراین، مرحله جدید فعالیت iGii آزمونی برای آن خواهد بود که آیا مزیت‌های فنی Gii می‌توانند در قالب محصولات رقابتی و قابل‌تولید در مقیاس صنعتی نیز حفظ شوند یا خیر.
با این حال، سرمایه‌گذاری ۲۲٫۷ میلیون پوندی نشانه‌ای از ورود این فناوری به مرحله‌ای تازه است؛ مرحله‌ای که در آن تمرکز از توسعه ماده و اثبات قابلیت‌های آن به سمت تولید، بازار و کاربرد صنعتی تغییر می‌کند. اگر فرایند تولید سریع و دمای اتاق Gii بتواند در مقیاس بزرگ نیز عملکرد و صرفه اقتصادی خود را حفظ کند، این فناوری می‌تواند یکی از مسیرهای متفاوت برای نزدیک‌ترکردن مواد کربنی پیشرفته به بازارهای صنعتی باشد؛ مسیری که در آن گرافن نه فقط به شکل یک لایه دوبعدی، بلکه به‌صورت یک ساختار سه‌بعدی و متخلخل وارد نسل بعدی تجهیزات و محصولات فناورانه می‌شود.