به گزارش سیتنا، اکنون دانشمندان گام بزرگی به سوی پاسخ دادنِ همیشگی به این پرسشها برداشتهاند.
متخصصان «موسسه کارل سیگن» در دانشگاه کرنل، ۴۵ سیاره شبیه به زمین را شناسایی کردهاند که میتوانند شرایطی ایدهآل برای حیات فرازمینی داشته باشند.
همه این سیارات در محدوده موسوم به «منطقه قابل سکونت» قرار دارند؛ منطقهای که نه آنقدر به ستاره میزبان نزدیک است که دما بیش از حد بالا باشد و نه آنقدر دور که هوا بیش از حد سرد باشد.
قرار گرفتن در این منطقه، این احتمال وسوسهانگیز را مطرح میکند که سیاره مذکور در سطح خود دارای آب باشد؛ عنصری که برای حیات حیاتی است.
نکته هیجانانگیز اینکه برخی از این جهانها تنها دهها سال نوری با ما فاصله دارند؛ موضوعی که نشان میدهد ممکن است در آینده بتوانیم به آنها دسترسی پیدا کنیم.
پروفسور لیزا کالتنگر، از نویسندگان این پژوهش، میگوید: «حیات ممکن است بسیار متنوعتر و سازگارتر از آن چیزی باشد که اکنون تصور میکنیم؛ بنابراین، تشخیص اینکه کدامیک از ۶۰۰۰ سیاره فراخورشیدیِ شناختهشده بیشترین احتمال میزبانی از حیات فرازمینی را دارند، میتواند بسیار حیاتی باشد.»
«مقاله ما نشان میدهد که برای یافتن حیات، باید به کجا سفر کرد.»
کارشناسان «مؤسسه کارل سیگن» در دانشگاه کرنل، ۴۵ سیاره شبیه به زمین را شناسایی کردهاند که میتوانند شرایطی ایدهآل برای موجودات فرازمینی داشته باشند.دانشمندان تاکنون بیش از ۶۰۰۰ سیاره فراخورشیدی کشف کردهاند، اما تا به امروز، اینکه دقیقاً کدامیک از آنها پتانسیل میزبانی حیات را دارند، همچنان یک راز باقی مانده است.
این تیم در پژوهش جدید خود، ۴۵ مورد از این سیارات را که ممکن است در «منطقه قابلسکونت» میزبان حیات باشند، و همچنین ۲۴ سیاره دیگر را که در محدودهای باریکتر و سهبعدی (از منطقه قابلسکونت) قرار دارند، شناسایی کردهاند.
در میان این جهانها، نامهایی به چشم میخورد که احتمالاً پیشتر شنیدهاید؛ سیاراتی همچون «پروکسیما قنطورس b» (Proxima Centauri b)، «تراپیست-۱f» (TRAPPIST–1f) و «کپلر-۱۸۶f» (Kepler 186f).
در عین حال، برخی دیگر چندان شناختهشده نیستند؛ برای نمونه سیاره «TOI–715 b» که در فاصله ۱۳۷ سال نوری از ما قرار دارد و تنها سه سال پیش توسط ماهواره «تس» (TESS) کشف شد.
به گفته پژوهشگران، جالبتوجهترینِ این سیارات، چهار سیاره سامانه «تراپیست-۱» با نامهای d، e، f و g هستند که تنها ۴۰ سال نوری با زمین فاصله دارند.
متأسفانه ناسا اعلام کرده است که در حال حاضر، رسیدن به سامانه «تراپیست-۱» دستکم ۸۰۰ هزار سال زمان میبرد.
با این حال، با بهکارگیری فناوریهای مدرنتر در فضاپیماها — همچون پیشرانش پالس هستهای — میتوانیم این مدتزمان را به چند قرن کاهش دهیم.
همزمان، پژوهشگران به سیاراتی نیز توجه دارند که نور دریافتی آنها از ستارهشان، بیشترین شباهت را به نوری دارد که زمین امروزه از خورشید دریافت میکند.
همه این سیارات در محدوده موسوم به «منطقه قابل سکونت» قرار دارند؛ ناحیهای که نه آنقدر به ستاره میزبان نزدیک است که دما بیش از حد بالا باشد و نه آنقدر دور که هوا بیش از حد سرد باشد. در تصویر: طرحی هنری از یک سیاره فرضی که به دور ستارهای سرخفام میچرخد. به گفته پژوهشگران، جالبترین سیارهها TRAPPIST-1 d، e، f و g هستند که تنها ۴۰ سال نوری با زمین فاصله دارند.این سیارات عبارتند از TRAPPIST–1 e، TOI–715 b، Kepler–1652 b، Kepler–442 b، Kepler–1544 b و همچنین Proxima Centauri b، GJ 1061 d، GJ 1002 b و Wolf 1069 b.
در حالی که سیاراتِ واقع در عمقِ «منطقه قابل سکونت» امیدها را برای یافتن موجودات بیگانه افزایش میدهند، پژوهشگران امیدوارند که سیاراتِ قرارگرفته در حاشیه این منطقه نیز مشخص کنند که مرز دقیقِ قابلیت سکونت کجاست.
گیلیس لوری، نویسنده این پژوهش، توضیح داد: «اگرچه دشوار است بگوییم چه عاملی احتمال وجود حیات را افزایش میدهد، اما شناسایی مکانِ مناسب برای جستجو، نخستین گام کلیدی است.»
«بنابراین، هدف پروژه ما این بود که بگوییم: "اینها بهترین اهداف برای رصد هستند".»
این تیم پژوهشی همچنین بهترین روشها را برای رصد این ۴۵ سیاره مشخص کرد.
این روشها شامل استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب، تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن (که قرار است در سال ۲۰۲۷ پرتاب شود) و تلسکوپ بسیار بزرگ (که قرار است در سال ۲۰۲۹ نخستین نور خود را دریافت کند) میشود.
با اینکه تمرکز این مطالعه بر سیارات فراخورشیدی بود، دانشمندان پیشتر نشان دادهاند که موجودات بیگانه ممکن است در همین منظومه شمسی ما پنهان شده باشند.
دکتر دیوید آرمسترانگ، متخصص کشف سیارات فراخورشیدی از دانشگاه وارویک، به روزنامه «دیلی میل» گفت: «ما روی زمین تقریباً در هر جایی که آب مایع وجود دارد، حیات مییابیم؛ بنابراین سادهترین مکان برای جستجوی حیات فرازمینی نیز همانجاست.»
تصور یک هنرمند از یک منظومه سیارهای در اطراف ستارهای کمی داغتر از خورشید ما. در تحقیقات قبلی، دانشمندان موسسه کارل سیگن این نظریه را مطرح کردهاند که موجودات زنده میتوانند برای محافظت از خود در برابر یک ستاره شدیدتر، فلورسانس زیستی را تکامل دهند.«محتملترین مکان برای یافتن آن، اقیانوسهای زیرسطحیِ برخی از قمرهای در حال چرخش به دور زحل و مشتری است.»
قمر «انسلادوس» (Enceladus) متعلق به سیاره زحل، به دلیل فوران مداوم تودههای آب مایع از قطب جنوبش، گزینهای بسیار امیدوارکننده برای جستجوی حیات فرازمینی محسوب میشود.
در همین حال، «تایتان» — یکی دیگر از قمرهای یخی زحل — نیز به عنوان نامزدی جدی در جستجو برای حیات فرازمینی مطرح شده است.
۴۵ سیارهی شبهزمین که میتوانند شرایطی ایدهآل برای موجودات فرازمینی داشته باشند.
GJ 1002 b
GJ 1002 c
GJ 1061 c
GJ 1061 d
GJ 251 c
GJ 273 b
GJ 3323 b
GJ 667 C c
GJ 667 C e
GJ 667 C f
GJ 682 b
K2–239 d
K2–288 B b
K2–3 d
K2–72 e
Kepler–1229 b
Kepler–1410 b
Kepler–1544 b
Kepler–1606 b
Kepler–1649 c
Kepler–1652 b
Kepler–186 f
Kepler–296 e
Kepler–296 f
Kepler–441 b
Kepler–442 b
Kepler–452 b
Kepler–62 e
Kepler–62 f
L 98–59 f
LHS 1140 b
LP 890–9 c
Proxima Centauri b
Ross 508 b
TOI–1266 d
TOI–700 d
TOI–700 e
TOI–715 b
TRAPPIST–1 d
TRAPPIST–1 e
TRAPPIST–1 f
TRAPPIST–1 g
Teegarden's Star c
Wolf 1061 c
Wolf 1069 b
انتهای پیام
گزارش از حمزه فاتح