عدم توجه به مساله اینترنت به عنوان زیرساختی حیاتی برای فعالیت اقتصادی و تداوم بیثباتی در دسترسی به اینترنت، علاوه بر خسارتهای کوتاهمدت، میتواند تمایل به سرمایهگذاری در فناوریهای جدید و استارتاپها را کاهش دهد.
افشین کلاهی رئیس کمیسیون کسبوکارهای نوین و دانشبنیان اتاق ایران در گفتوگو با اتاق ایران آنلاین با اشاره به پیامدهای قطع دسترسی به زیرساختهای اینترنت بینالملل برای اقتصاد کشور گفت: نگاه به اینترنت در ایران نگاهی زیرساختی نیست، بلکه بیشتر بهعنوان یک ابزار به آن نگاه میشود؛ درحالیکه اینترنت زیرساخت است و تمام صنایع و کسبوکارها از آن استفاده میکنند.
اینترنت بهعنوان ابزاری دیده میشود که میتوان از آن استفاده کرد یا استفاده از آن را کنار گذاشت، بدون آنکه خسارتها و آسیبهایی که کسبوکارها و صنایع در نتیجه قطع آن متحمل میشوند، بهدرستی مورد توجه قرار گیرد.
او ادامه داد: آمار و ارقام خسارات ناشی از قطعی اینترنت نشاندهنده زیانهای جدی اقتصادی در تمامی حوزههاست؛ با این حال، به نظر میرسد تصمیمگیری درباره قطع اینترنت، نه مبتنی بر این آمارها و نه مبتنی بر محاسبه دقیق هزینه و فایده است.
گویی این اقدام به رویهای پیشفرض تبدیل شده است؛ بهطوریکه با وقوع هر اتفاقی که از منظر امنیتی اهمیت پیدا میکند، یکی از نخستین تصمیمها، قطع اینترنت است.
به اعتقاد کلاهی رئیس کمیسیون کسبوکارهای نوین و دانشبنیان اتاق ایران مسئله اصلی، عدم درک میزان خسارتها و عدم توجه به آثار اقتصادی قطع اینترنت در محاسبات تصمیمگیران است.
کلاهی با تبیین پیامدهای قطع اینترنت برای کسبوکارها گفت: به نظر میرسد برخی تصمیمگیران درک ملموسی از آثار قطع اینترنت ندارند و تصمیمگیری درباره این زیرساخت برایشان آسان است؛ درحالیکه قطع اینترنت، با فشردن یک دکمه، میتواند صدها هزار کسبوکار را با خطر جدی مواجه کند.
او در توضیح بیشتر ابعاد این موضوع و با اشاره به آمار 500 هزار نفری صاحبان کسبوکار بر بستر اینترنت مطرح کرد: این تصمیم فقط کسبوکارهای اینترنتی را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه فعالیت تمام فعالان اقتصادی را که با خارج از کشور کار میکنند، کسبوکارهایی را که از اینترنت بهعنوان بستر اصلی ارتباطی استفاده میکنند و مجموعههایی که اسناد و اطلاعات خود را از این طریق مبادله میکنند، با مشکل مواجه میسازد.
از سوی دیگر، با گسترش هوشمندسازی صنایع، وابستگی بخشهای مختلف اقتصاد به اینترنت افزایش یافته است و اختلال در این زیرساخت میتواند فعالیتهای متعددی را تحت تأثیر قرار دهد.
او ادامه داد: مطالبه بخش خصوصی همواره دسترسی به اینترنت پایدار بوده است.
مسئله فقط خسارتهای مستقیم و کوتاهمدت قطع اینترنت نیست؛ بلکه مشکل دیگر، نبود اطمینان نسبت به تداوم دسترسی به این زیرساخت و پیامدهای آن برای سرمایهگذاری در بلندمدت است.
کلاهی در پایان به پیامدهای بلندمدت عدم دسترسی به اینترنت پایدار نیز اشاره کرد و سخنان خود را اینگونه به پایان رساند: وقتی در یک حوزه، امنیت و ثبات لازم برای فعالیت اقتصادی وجود نداشته باشد، سرمایهگذاری نیز با تردید مواجه میشود.
در حال حاضر، سرمایهگذاری در حوزه فناوریهای جدید و استارتاپها کند و در برخی موارد متوقف شده است.
بسیاری از سرمایهگذاران دیگر تمایل گذشته را برای ورود به این حوزهها ندارند و نوعی رکود و بیتحرکی در سرمایهگذاریهای جدید فناوریمحور شکل گرفته است.
اینها پیامدهای بلندمدتی هستند که لزوماً در محاسبات مربوط به خسارتهای مستقیم قطع اینترنت دیده نمیشوند؛ درحالیکه آثار آنها میتواند بر آینده توسعه فناوری، شکلگیری کسبوکارهای جدید و جذب سرمایه در این حوزه تأثیر بگذارد.