سم آلتمن میگویدOpenAI روند انتشار سریع مقالات علمی را کند نخواهد کرد؛ هرچند دانشگاهیان آن را یک بمب غولپیکر میخوانند. یکی از وعدههایی که شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی مانند اوپنایآی و آنتروپیک (Anthropic) دادهاند، این است که مدلهای یادگیری ماشین آنها به حل برخی از قدیمیترین مسائل در ریاضیات و علوم کمک خواهند کرد.
به گزارش رسانه اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، سرعت اکتشافات آنها باعث شده بسیاری از کارشناسان برای همگام شدن با آن با دشواری روبهرو شوند، اما سم آلتمن از شرکت اوپنایآی بهتازگی گفته است که موارد بسیار بیشتری در راه است و همه از این موضوع خشنود نیستند.
آلتمن در پادکست چیکی پاینت (Cheeky Pint) دیدگاه خود را چنین تشریح کرد:بشریت سزاوار دانش بنیادی است و ما نباید دست روی دست بگذاریم و یک کشف علمی بنیادی و بزرگ را نگه داریم.
همین منطق دلیل آن است که اوپنایآی دستاوردهای علمی را یکی پس از دیگری در این حوزهها منتشر کرده و برخی از قدیمیترین و دشوارترین مسائلی را که سالها ذهن متفکران بزرگ را به خود مشغول کرده بود، از پیش رو برداشته است. اما شیوهای که این شرکت نتایج خود را ارائه کرده، به دلیل ارجاعدهیهای غالباً ناکافی و فرآیندهای راستیآزمایی بحثبرانگیز، با انتقادهایی روبهرو شده است.
در حالی که آلتمن این موضوع را پذیرفت و در پادکست گفت که «من با این روش همدلی دارم» و بیان کرد که کاوش اوپنایآی برای چالشهای ریاضی گاهی «از کنترل خارج میشد»، اما اشاره کرد که دستاوردهای بسیار بیشتری در راه است. هنگامی که از او پرسیده شد آیا این شرکت دستاوردهای منتشرنشده دیگری در گاوصندوقهای خود دارد، پاسخ داد: «داریم. البته که داریم.»
این امر به اتهاماتی دامن زده است مبنی بر اینکه اوپنایآی نهتنها «دانش بنیادی» را در اختیار مردم قرار نمیدهد، بلکه در حال انحصارگری و نگهبانی از اکتشافات مهم است. مشکل دیگری نیز وجود دارد: مقیاس بسیار بزرگ پژوهشهای جدید، دانشگاهیان را کلافه و غرق در اطلاعات کرده است. برای نمونه، این شرکت اخیراً «۷۲۲ دستنوشته درباره ۴۰۰ مسئله را در گیتهاب (GitHub) سرازیر کرده است» و جامعه علمی را واداشته تا این حجم عظیم اطلاعات را بررسی کند.
توره هوسفلدت (Thore Husfeldt) از دانشگاه فناوری اطلاعات کپنهاگ (IT University of Copenhagen) گفت که تأثیر تضعیف ناگهانی مهمترین کار زندگی شما توسط یک ماشین، برای بسیاری از افراد از نظر روانی فرساینده است. هوسفلدت افزود که فضای یأس و ناامیدی زیادی حاکم است، زیرا هر هفته یا هر دو هفته یکبار، نتایج اعلامشده توسط هوش مصنوعی، پروژههای پژوهشی در حال انجام بسیاری از افراد را بهکلی نابود میکند.
توانایی مدلهای هوش مصنوعی در حل مسائل بغرنج زمانی بهروشنی نشان داده شد که ظاهراً فرضیه زمان نمایی یا ایتیاچ (ETH) را رد کرد؛ فرضیهای که استدلال میکرد تلاش لازم برای حل یک مسئله با پیچیدگی آن افزایش مییابد. این اتفاق، نظریههای بیشماری را که فرض را بر درستی ایتیاچ گذاشته بودند، زیر و رو کرد و بسیاری از کارشناسان را به تکاپو انداخت تا خود را به این روند برسانند.
همانطور که پیتر یونسون (Peter Jonsson)، استاد دانشگاه لینشوپینگ (Linköping University) گفت، اگرچه گرایش هوش مصنوعی به تضعیف پژوهشهای چندینساله میتواند آزاردهنده باشد، در عین حال، ما چیزهای زیادی از آن میآموزیم و ماهیت علم نیز همین است. دنیل لوکشتانوف (Daniel Lokshtanov)، استاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا (UC Santa Barbara)، حال و هوای بسیاری از دانشمندان و ریاضیدانان را بهدرستی توصیف کرد و گفت: «این درست مانند بمب غولپیکری است که در میانه این حوزه رها شده باشد. همزمان بسیار جذاب و وحشتناک است.»
در همین حال، از نظر هوسفلدت، این کشف «فوقالعاده» است. او افزود: «ریاضیدان بودن بسیار شبیه به تلوخوردن و گام برداشتن در یک اتاق کاملاً تاریک است. اکنون گویی شخصی ناگهان یک زیرشاخه کامل علمی را با نورافکنهایی از دانش روشن کرده است و حالا ما مانند خرگوشهای بیشازحد هیجانزده به اطراف میدویم و تمام زوایا و گوشهوکنارهایی را که ناگهان میتوانیم کاوش کنیم، تماشا میکنیم. بنابراین، دوران بسیار هیجانانگیزی است.»
در مورد نظریه ایتیاچ، کار اوپنایآی هنوز داوری همتا نشده یا بهطور مستقل راستیآزمایی نشده است. اما روشن است که پژوهشهای هوش مصنوعی در حال ایجاد تغییرات نسلی در بسیاری از حوزههاست و در یک لحظه، رشتههای مطالعاتی کامل را با تمام هیجان و هرجومرجی که به همراه دارد، دگرگون میکند.
یونسون این وضعیت را بهطور مناسبی جمعبندی کرد و گفت: «برایم مهم نیست که این یک اثبات نوشتهشده توسط انسان باشد، یا توسط هوش مصنوعی نوشته شده باشد، یا یک موجود فضایی این اثبات را به ما مخابره کرده باشد. اگر درست باشد، ما صرفاً باید در آینده از آن استفاده کنیم.»
| پیشنهاد ویژه : تعمیر کامپیوتر |