به گزارش سیتنا، نوکیا تمرکز زیادی روی خلق زیبایی‌شناسی پریمیوم و پیشرو نداشت؛ در عوض، از پلیمرهای پلاستیکی ضخیم برای گوشی‌های کلاسیک خود استفاده می‌کرد. این مواد انعطاف‌پذیری کافی برای جذب شوک داشتند و باعث می‌شدند پوسته بیرونی هنگام سقوط بجهند، نه اینکه ترک بخورد.
مقایسه با گوشی‌های امروزی
این طراحی مقاوم را با گوشی‌های هوشمند امروزی مقایسه کنید: ترکیبی از پنل‌های شیشه‌ای بزرگ که با قاب‌های فلزی سخت احاطه شده‌اند. اگرچه آلومینیوم و شیشه سخت‌شده زیبا به نظر می‌رسند، اما انعطاف‌پذیری ندارند. بنابراین اگر گوشی جدید شما سر بخورد و به زمین برخورد کند، آن قاب فلزی غیرقابل انعطاف بیشتر انرژی جنبشی را مستقیماً به صفحه نمایش شکننده منتقل می‌کند.
سطح تماس و نمایشگر
هنگام فکر کردن به گوشی‌های «نشکن» نمادین نوکیا، سطح تماس را نیز در نظر بگیرید. گوشی‌های کلاسیک این شرکت دارای نمایشگرهای مونوکروم کوچک و عمیقاً فرورفته بودند که توسط لنزهای پلاستیکی ضخیم محافظت می‌شدند. در نتیجه، تقریباً هیچ سطح شکننده‌ای در معرض عوامل خارجی قرار نداشت. در همین حال، گوشی‌های امروزی دارای صفحه‌های لمسی لبه‌به‌لبه غول‌پیکر هستند و اگر از قاب گوشی استفاده نکنید، یک سقوط تقریباً تضمین می‌کند که شیشه ترک بخورد.
چرا از هم پاشیدن یک ویژگی بود
فراتر از صفحه‌های کوچک و پوسته‌های پلاستیکی بادوام، چیزی که گوشی‌های کلاسیک نوکیا را تقریباً غیرقابل نابودی می‌کرد، ساختار ماژولار آن‌ها بود. اگر یکی از آن‌ها روی زمین سخت می‌افتاد، به سادگی به سه قطعه تقسیم می‌شد:
| # | قطعه | توضیح |
|---|---|---|
| ۱ | بدنه اصلی | بخش اصلی گوشی |
| ۲ | قاب جدا شونده | پوسته بیرونی |
| ۳ | باتری | منبع انرژی |
این احتمالاً کمی دراماتیک به نظر می‌رسد، اما عمدی بود؛ منفجر شدن به این شکل، انرژی جنبشی را که در غیر این صورت باعث آسیب می‌شد، پراکنده می‌کرد. تنها کاری که باید انجام می‌دادید این بود که قطعات را بردارید، دوباره به هم بچسبانید، گوشی را روشن کنید و به روز خود ادامه دهید.
گوشی‌های امروزی
گوشی‌های امروزی ما کاملاً این رویکرد را رها کرده‌اند و به سمت طراحی‌های فوق‌باریک با صفحه‌های بزرگ رفته‌اند. برای دستیابی به پروفایل‌های نازک و مقاومت بالای آب، گوشی‌های امروزی با چسب‌های قوی به هم چسبیده‌اند — هیچ فضایی برای جابه‌جایی، خم شدن یا جدا شدن قطعات در صورت سقوط تصادفی وجود ندارد.
اما اگر بیفتند، تمام آن نیرو باید جایی برود. انرژی اغلب مسیر کمترین مقاومت را طی می‌کند، که برای این گوشی‌ها می‌تواند به معنای صفحه نمایش خرد شده باشد، زیرا نمی‌توانند مانند نوکیاهای قدیمی از هم بپاشند تا آن انرژی را پراکنده کنند.
سازندگان گوشی امروزی دوام فیزیکی را با کاربردی بودن دیجیتال معاوضه کرده‌اند. اگرچه این دستگاه‌ها به مراتب توانمندتر از گوشی‌های کلاسیک هستند، اما فاقد طراحی ساده‌تر و بادوام‌تری هستند که گوشی‌های قدیمی مانند نوکیا ۳۳۱۰ را واقعاً شکست‌ناپذیر می‌کرد.
انتهای پیام