این استاندارد با هدف ارائه روشی مشخص و یکپارچه برای شناسایی و ارزیابی نانواشیاء احتمالی رهاشده از ماسک‌های حاوی نانومواد به تصویب رسیده است. در این استاندارد، روش‌های آزمون، نمونه‌برداری و مشخصه‌یابی نانواشیاء رهایش‌یافته از مدیای ماسک تشریح شده و ویژگی‌هایی نظیر اندازه و توزیع اندازه ذرات، شکل و خواص شیمیایی آنها مورد بررسی قرار می‌گیرد.
همچنین، نمونه‌برداری از جریان هوای بالادست و پایین‌دست مدیای ماسک، به‌عنوان یکی از روش‌های پیش‌بینی‌شده در این استاندارد، امکان بررسی احتمال رهایش نانواشیاء در شرایط عبور جریان هوا از ماسک را فراهم می‌کند. اجرای این روش‌ها می‌تواند اطلاعات لازم را برای ارزیابی دقیق‌تر عملکرد ماسک‌های حاوی نانومواد و بررسی جنبه‌های ایمنی آنها در اختیار تولیدکنندگان و ارزیابان قرار دهد.
پیش‌نویس این استاندارد در راستای اجرای تبصره ۳ ماده ۳ قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد، توسط ستاد توسعه فناوری‌های نانو و میکرو و با همکاری متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه تهیه شد و در یکصدوهفتادوهشتمین اجلاسیه کمیته ملی فناوری نانو، مورخ ۲۶ مهرماه ۱۴۰۵، به تصویب رسید.
تدوین و تصویب این استاندارد گامی در جهت توسعه زیرساخت‌های ارزیابی ایمنی محصولات مبتنی بر فناوری نانو به شمار می‌رود و می‌تواند به بهبود فرآیند ارزیابی این محصولات، افزایش آگاهی تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان و تسهیل ارتباط و تعامل میان آنها کمک کند.
این استاندارد با شماره ۲۳۹۶۰ در وبگاه اطلاع‌رسانی سازمان ملی استاندارد ایران به نشانی standard.inso.gov.ir در دسترس علاقه‌مندان و فعالان این حوزه قرار دارد.